Georges Brugmannplein 6

Op de hoek van de Emile Bouilliotstraat, imposant appartementsgebouw in Beaux-ArtsstijlPeriode: 1905-1930 De Beaux-Artsarchitectuur is een academische en internationale bouwstijl waarvan de belangrijkste uitgangspunten voortkomen uit de zeer invloedrijke École des Beaux-Arts in Parijs, opgericht in de 19e eeuw. In Brussel ontwikkelt de stijl zich vanaf 1905 en sluit hij aan bij het eclecticisme en bij de tendens om terug te grijpen naar de grote Franse Louis-stijlen..., gebouwd volgens plannen van architect Alfred Chambon uit 1912.

Na de luxueuze vestibule met zijn rijkelijk versierde stucwanden en mozaïekvloeren met licht marmeren plinten, en na een grote beglaasde, metalen deur, komt men in de grote hal waarin de lift, de monumentale granito trap met smeedijzeren leuningen en een oude telefooncel zijn ondergebracht. De Abel Pifre-Otis-lift, die in de oorspronkelijke plannen stond, loopt in een aparte schacht en staat haaks op de ingang. Hij bedient twee grote appartementen per verdieping. De schachtDe ruimte waarin de liftkooi en/of het tegengewicht bewegen, begrensd door de wanden, het plafond en de bodem van de put. De schacht kan gesloten of gedeeltelijk open zijn.  is over de volledige hoogte van de bordessen1. Verhoogd platform vóór de ingang van een gebouw, bereikbaar via een aantal treden; - 2. Vloertje, boven aan of midden in een trap. open aan de voorkant van de lift en gesloten aan de zijkanten en achterkant. De gebogen draaideuren op de bordessen1. Verhoogd platform vóór de ingang van een gebouw, bereikbaar via een aantal treden; - 2. Vloertje, boven aan of midden in een trap., de zijhekken aan beide kanten en de ornamentenNiet-zelfstandig sierelement om een voorwerp of gebouw op te luisteren. aan de bovenkant van de schachtDe ruimte waarin de liftkooi en/of het tegengewicht bewegen, begrensd door de wanden, het plafond en de bodem van de put. De schacht kan gesloten of gedeeltelijk open zijn.  zijn gemaakt van elegant ijzerwerkVerzameling van alle metalen elementen van een gebouw. in Beaux-ArtsstijlPeriode: 1905-1930 De Beaux-Artsarchitectuur is een academische en internationale bouwstijl waarvan de belangrijkste uitgangspunten voortkomen uit de zeer invloedrijke École des Beaux-Arts in Parijs, opgericht in de 19e eeuw. In Brussel ontwikkelt de stijl zich vanaf 1905 en sluit hij aan bij het eclecticisme en bij de tendens om terug te grijpen naar de grote Franse Louis-stijlen..., bestaande uit rechte lijnen, spiralen, cirkels, ovalen, bolletjes en lint- en plantenmotieven, geaccentueerd met gouden details. Op de verdiepingen zijn er identificatieplaatjes met de woorden “Otis. Fermez les portes convenablement. Vous éviterez les arrêts” aangebracht op het smeedwerk van de bordessen1. Verhoogd platform vóór de ingang van een gebouw, bereikbaar via een aantal treden; - 2. Vloertje, boven aan of midden in een trap..

De eikenhouten liftkooi vertoont verfijnd houtwerk en heeft een dubbele vleugeldeur met identificatieplaatjes met “Prière de fermer les portes S.V.P”. De liftkooi is bekleed met panelen en heeft ruiten met schuingeslepen randen aan beide zijden van de ingang, en twee afgeschuinde spiegels aan de zij- en achterkant. Hij heeft een koepeldakDak waarvan de buitenomtrek die van een koepel is. dat aan de binnenkant is versierd met verschillende lijsten en wordt bekroond met een dakuitbouw, doorboord met ventilatiegaten en later overkoepeld met een rechthoekige behuizing om de technische apparatuur te verbergen. Twee platen met het Otis-fabrieksmerk zijn bewaard gebleven. Het tegengewichtVerbonden met de liftkooi aan de hand van tractiekabels en glijdend langs de verticale geleiders; het is meestal gemaakt van gietijzeren elementen (gietelingen). Het gewicht ervan is gelijk aan dat van een halfvolle liftkooi. Het biedt dus tegenwicht aan het gewicht van de liftkooi, waardoor minder energie nodig is om deze te verplaatsen.  loopt in een schachtDe ruimte waarin de liftkooi en/of het tegengewicht bewegen, begrensd door de wanden, het plafond en de bodem van de put. De schacht kan gesloten of gedeeltelijk open zijn.  die verborgen wordt door een scheidingswand in de achterwand van de liftschacht. Bij gebrek aan een beugelEen metalen structuur, opgehangen aan de tractiekabels die de liftkooi of het tegengewicht dragen. werden de geleidersVerticale rails van metaal en soms hout, bevestigd over de gehele hoogte van de schacht, waarlangs de liftkooi of het tegengewicht loopt. Kabels kunnen worden gebruikt als geleiders voor het tegengewicht.  rechtstreeks op de liftkooi bevestigd. Ze bewegen langs ronde geleidersVerticale rails van metaal en soms hout, bevestigd over de gehele hoogte van de schacht, waarlangs de liftkooi of het tegengewicht loopt. Kabels kunnen worden gebruikt als geleiders voor het tegengewicht. . De vanginrichtingEen veiligheidssysteem dat de liftkooi op zijn geleiders vastzet in geval van een breuk in de tractiekabel of een te hoge snelheid.  met veer onder de liftkooi is een zeldzaam voorbeeld dat ook te vinden is in andere installaties van Abel Pifre (zie Volderslaan 2 en Volderslaan 39). 

De machinerie bevindt zich in de kelder en werd volledig vervangen. De oorspronkelijke keerschijven van de kooi en van het tegengewichtVerbonden met de liftkooi aan de hand van tractiekabels en glijdend langs de verticale geleiders; het is meestal gemaakt van gietijzeren elementen (gietelingen). Het gewicht ervan is gelijk aan dat van een halfvolle liftkooi. Het biedt dus tegenwicht aan het gewicht van de liftkooi, waardoor minder energie nodig is om deze te verplaatsen. , die zich in de schachtkop in het dak bevinden, werden bewaard.

Deze nog zeer authentieke lift, met zijn atypische indeling (in een halfopen schachtDe ruimte waarin de liftkooi en/of het tegengewicht bewegen, begrensd door de wanden, het plafond en de bodem van de put. De schacht kan gesloten of gedeeltelijk open zijn. , los van het trappenhuis), is een zeldzaam voorbeeld van een vooroorlogse installatie van Abel Pifre-Otis. Hij is van groot historisch, esthetisch en technisch belang.

In het gebouw is ook een interessante handmatige lift te zien, geplaatst in het gat van de diensttrap, waarvan het authentieke mechanisme op de zolder bewaard is gebleven.